Sluit website direct

menu

René Verhoeven: “Niets doen is voor mij geen optie."

Terug

René Verhoeven: “In het begin was ik wat naïef over het thema huiselijk geweld en kindermishandeling. Je gaat het pas zien als je het doorhebt."

René Verhoeven is sinds anderhalf jaar directeur Jeugd bij Amarant. Daarnaast is hij sinds vorig jaar mei een van de ambassadeurs van de Regionale Taskforce Kindermishandeling.

Vanwege de Corona crisis spreken we René Verhoeven via Microsoft Teams, het programma waar we gedurende deze crisis met zijn allen steeds meer aan gewend zijn geraakt.

Verhoeven legt uit dat hij vanuit zijn ambassadeursrol bij de Regionale Taskforce Kindermishandeling meer betrokken is geraakt bij Veilig Thuis en het onderwerp kindermishandeling: “De eerste maanden bij de Taskforce was ik wat naïef op dit thema. Zoals Cruijff al zei: ‘Je gaat het pas zien als je het doorhebt’.”

Vallen en opstaan
Op de vraag hoe het sociale domein er volgens hem idealiter uit zou moeten zien over een jaar of vijf is Verhoeven duidelijk: “Er moet meer integraal en minder verkokerd worden gewerkt. De cliënt wordt gestimuleerd en gesteund om eigen verantwoordelijkheid en zelfregie te ervaren. Als het bijvoorbeeld gaat om opvoeding zijn de organisaties nu nog vaak te sturend richting ouders. Ouders worden afhankelijk gemaakt van zorgverleners. We nemen te veel over, blijven stutten en beheersen. Ik ben ervoor cliënten meer de kans te geven te vallen en weer op te staan. Tenzij er echt grenzen worden overschreden natuurlijk, zoals bij huiselijk geweld en kindermishandeling.”

Verhoeven legt uit hoe hij in zijn eigen rol de omslag wil maken: “Bij Amarant zetten we de cliënt steeds meer in de eigen kracht. We bieden gevraagd en ongevraagd verschillende hulpvormen aan. We proberen ook zoveel mogelijk toe te gaan naar situatieafhankelijke hulp en zorg aan huis en de intramurale zorgverlening te verminderen. We willen ten behoeve van vroeg-signalering onze expertise ook eerder ter beschikking stellen aan plekken waar veel jongeren komen, zoals sportverenigingen, scholen en huisartsen.

Het komt overal voor
Huiselijk geweld en kindermishandeling kan overal voor komen. Binnen Amarant, met zo’n 5.500 medewerkers, is men zich er van bewust dat de problematiek ook bij de eigen collega’s kan spelen. “Goed werkgeverschap betekent hier oog en oor voor te hebben”, benoemt Verhoeven. Ook in de privésfeer probeert hij het thema ter sprake te brengen. Verhoeven: “Dit doe ik ook vanuit mijn rol als ambassadeur van de Taskforce Kindermishandeling. Je wil natuurlijk geen vriendschappen op het spel zetten, maar niets doen is voor mij geen optie.”

Netwerkgedachte
Als Verhoeven over de huidige samenwerking in de keten in deze regio praat, noemt hij de kracht van het kijken vanuit ieders eigen perspectief: “Deze verschillende perspectieven heb je nodig, bijvoorbeeld wanneer na concrete situaties met elkaar wordt gereflecteerd. Binnen de Taskforce zijn enkele zeer complexe casussen de revue gepasseerd. Door deze samen te bespreken leer je van elkaar. Er is in deze regio ook de wil om samen te werken en een lerend netwerk te zijn. Het is van belang dat vanuit een netwerkgedachte wordt gekeken wat er nodig is in een casus.”

Corona en zorgmijders
In deze ‘Coronatijd’ zijn zeker zorg mijdende mensen nog moeilijker te bereiken dan normaal. Verhoeven vertelt: “De ambulante hulpverleners van Amarant konden, vooral in het begin van de intelligente Lock down, bij een aantal cliënten niet goed binnenkomen. Als het gaat om het Ouder-kind traject van Amarant zijn dit veelal multiproblem gezinnen met een zwak netwerk. Gekeken is bij welke cliënten in elk geval huisbezoeken plaats moesten blijven vinden en met wie een paar keer per week via beeldbellen contact kon zijn. Over cliënten waarmee alleen contact via beeldbellen is geweest bestaat uiteraard wel een zorg over wat je niet ziet en dus niet weet. Overigens zijn er ook positieve voorbeelden uit voortgekomen, zoals ouders die eerder niet meewerkten hun kind structureel naar school te laten gaan en die nu konden nu ervaren dat het naar school kunnen gaan wel heel belangrijk is.”

Persoonlijke drijfveer
Als het gaat over zijn persoonlijke drijfveer kan Verhoeven kort zijn: “Ik houd er heel erg van om kennis en ervaring te delen met en te halen bij anderen. Na mijn studie heb ik er bewust voor gekozen om eerst in het bedrijfsleven te gaan werken om kennis en ervaring op te doen, daarna wilde ik pas in de zorg gaan werken om mensen te helpen. Het is in de bedrijfsvoering namelijk heel belangrijk een evenwicht te hebben tussen oog voor de inhoud van de hulp en zorg die je biedt en de organisatie financieel gezond hebben en houden.”

Verhoeven: “Ik ben nog steeds lerende in het thema huiselijk geweld en kindermishandeling. Het is een groot maatschappelijk probleem en uitdaging dat je met elkaar het hoofd moet bieden.”

Ik zoek hulp

Deel deze website: