Sluit website direct

menu

De casus van....Moniek en Elske

Terug

Binnen de Frontoffice van Veilig Thuis Midden-Brabant kwam een melding binnen van een basisschool, waarin zorgen benoemd werden over mogelijk fysiek geweld richting de kinderen.

De melder had aanwijzingen dat de ouders mogelijk wraak zouden nemen op de kinderen als de melding met de ouders besproken werd. In overleg met Veilig Thuis heeft de melder het informeren van de ouders uitgesteld, tot het moment dat Veilig Thuis kon aansluiten om de veiligheid van de kinderen niet verder in gevaar te brengen. Ik, als casemanager, ben dezelfde dag direct na binnenkomst van de melding in gesprek gegaan met de school en moeder, waarbij de school moeder informeerde over de melding en ik het gesprek hierna overnam om de zorgen over veiligheid te bespreken. Ook informeerde ik moeder dat een collega van Veilig Thuis op dat moment met de kinderen apart van elkaar sprak. Vader was op dat moment onbereikbaar. Na het gesprek met moeder heb ik overlegd met mijn collega, die met de kinderen had gesproken, om alle informatie bij elkaar te leggen. Hieruit bleek dat alle drie de kinderen vertelden fysiek mishandeld te worden en dat zij tijdens het gesprek zichtbaar angstig waren. Dit terwijl moeder juist aan mij aangaf dat er nooit sprake is geweest van (fysiek) geweld. Er was geen eerdere bekendheid bij Veilig Thuis, hulpverlening of de politie over een van de gezinsleden.

Intussen was het begin van de middag, moeder bleef bij haar verhaal dat er nooit sprake is geweest van (fysiek) geweld en de school was inmiddels uit. Leraren vingen de kinderen uit het gezin op, gaven hen wat lekkers en speelden met hen, zodat wij verder konden met onze inzet. Inmiddels hadden we vader kunnen bereiken en was hij onderweg naar school. Er was het vermoeden dat vader met verbale en mogelijk fysieke agressie zou reageren op onze aanwezigheid en vragen. Hierop heeft de directeur van de school, in overleg met Veilig Thuis, de politie gebeld om ondersteuning van politie op school te krijgen en zo de kans op escalaties te verkleinen. Twee agenten bleven de komende uren op school om te ondersteunen, gezien vader door zijn emoties onvoorspelbaar in het contact bleek. Vader beaamde het verhaal van moeder en ontkende ook iedere vorm van geweld in het gezin. De kinderen hadden uitgesproken zeker te weten dat hun vader wraak op hun ging nemen voor het praten over de thuissituatie. Gezien alle ontstane zorgen hadden mijn collega en ik, na overleg met onze gedragswetenschapper, inmiddels de Raad voor de Kinderbescherming (de Raad) ingeschakeld.

De Raad sloot aan rond 16:00 uur in het gesprek en ondanks uitleg door hen en door Veilig Thuis, bleven de ouders erbij dat er geen sprake van geweld was en gaven de ouders aan dat de kinderen hoe dan ook met hen naar huis moesten. Vader kwam in het gesprek soms verward over, waarin hij herhaaldelijk aangaf dat de ontstane situatie een gevolg was van een complot tegen hem. Gezien de grote zorgen over de veiligheid van de kinderen en het niet kunnen maken van veiligheidsafspraken met de ouders, nu zij alles ontkenden, besloot de Raad om een spoeduithuisplaatsing te verzoeken, welke direct door de kinderrechter uitgesproken werd. De kinderen werden hierover door de Raad geïnformeerd en er was vervoer onderweg om hen naar een veilige plek te brengen. Vanwege de veiligheid heeft er geen afscheid plaatsgevonden tussen ouders en de kinderen. Mijn collega en ik gingen opnieuw in gesprek met moeder, omdat we ook zorgen over haar veiligheid hadden. Maar moeder bleef erbij dat zij veilig was. Beide ouders waren erg emotioneel door het besluit de kinderen uit huis te plaatsen. De volgende dag zijn de kinderen onderzocht door de vertrouwensarts van Veilig Thuis, waarbij diverse letsels vastgesteld werden. Veilig Thuis heeft aangifte gedaan van “strafbare kindermishandeling”. De Raad liet weten dat de kinderen samen geplaatst waren in een gezinshuis en dat het goed met hen ging. Vanuit de gezinsvoogd zal verdere hulp voor alle directbetrokkenen worden ingezet.

De inzet heeft tot in de avond geduurd, waarbij de school door mijn collega en mij als warm bad werd ervaren. De leraren zetten zich – ook ruim nadat de school uit was – in om de kinderen te beschermen toen de Raad, mijn collega en ik de gesprekken voerden met ouders. De directeur bood ondersteuning en eten aan mijn collega en mij aan, omdat de inzet zo lang duurde. En de school bleef langer open, zodat wij de inzet daar konden afronden. De politie bleef enkele uren ondersteunen om mijn collega en mij, maar ook de medewerkers van de school, te beschermen. De Raad kwam direct en pakte door. Kortom: iedereen uit de keten zorgde met zijn of haar betrokken en warme input dat de inzet voorspoedig verliep en dat is ontzettend waardevol!

 

 

Ik zoek hulp

Deel deze website: